کاش از دلبر نشانی داشتیم             برسر کویش مکانی داشتیم

از برای مهدی صاحب زمان در دل خود جمکرانی داشتیم 

عید شما مبارک

  قلمی خواهم ساخت از نی باغ بهشت

  جوهر از شیشه ذات

  کاغذ از صفحه دل

  نور از شمع حیات

  تا نویسم همه جا نام زیبای ( ابا صالح ) را

عید نیمه شعبان ولادت منجی عالم بشریت بر تمامی شعیان جهان مبارکباد .

عامو رضا

در غار حراء نشسته بود. چشمان را به افقهاى دور دوخته بود و با خود مى انديشيد. صحرا، تن آفتابسوخته خود را، انگار در خنكاى بيرنگ غروب ، مى شست .

محمد به مرز چهل سالگى رسيده بود. تبلور آن رنجمايه ها در جان او باعث شده بود كه اوقات بسيارى را در بيرون مكه به تفكر و دعا بگذراند، تا شايد خداوند بشريت را از گرداب ابتلا برهاند. او هر ساله سه ماه رجب و شعبان و رمضان را در غار حراء به عبادت مى گذرانيد.

آن شب ، شب بيست و هفتم رجب بود. محمد غرق در انديشه بود كه ناگاه صدايى گيرا و گرم در غار پيچيد:

بخوان !

محمد، در هراسى و هم آلود به اطراف نگريست .

صدا دوباره گفت :

بخوان !

اين بار محمد با بيم و ترديد گفت :

من خواندن نمى دانم .

صدا پاسخ داد:

بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد، آدمى را از لخته خونى آفريد. بخوان و پروردگار تو ارجمندترين است ، همان كه با قلم آموخت ، و به آدمى آنچه را كه نمى دانست بياموخت ...

علی بن مهزیار اهوازی یکی از نوابان و رابطان امام زمان علیه السلام  در عصر غیبت صغری بوده که به مدت حدوداً 35 سال نیز از سوی امام حسن عسکری علیه السلام  سمت والی شهر اهواز را بر داشته است .