جوانی رادیدم که از لحاظ بدنی نحیف ، از نظر درسی
ضعیف ، از نظر اخلاقی بد اخلاق ، از نظر بهداشتی
کثیف وشدیدا دچار اوهام و خیال واز نظر کار ، بی حال
وبی اراده واز لحاظ خوردن شکمباره وحریص ، در عبادات
بی حال ودر امور خیر کاهل ،در انجام بی موقع نماز
بی تفاوت بود ودر وقت نماز خود را مشغول کار دیگری
می کرد اما یک حدیث از پنجمین اختر تابناک ولایت
امام محمد باقر (ع ) اورا نورانی کرد ، قلبش را روشن
کرد ، دیدگاهش را وسعت داد واراده اش را همچون کوه استوار ومحکم کرد .
آن زیبا سخن از امام بزرگوارمان این است که فرمودند: کلید هر شری دو چیز است : یکی تنبلی ودیگری کم حوصلگی ، چرا که آدم تنبل هیچ حقی را نمی پردازد وانسان کم حوصله به هیچ حقی ثابت نمی ماند.
<تحف العقول . ص 259>
پنجشنبه 7 خرداد1388
